Paśnik dla koni DIY: Zbuduj bezpiecznie i oszczędnie!

Ten artykuł to kompleksowy przewodnik dla każdego właściciela koni, który chce samodzielnie zbudować paśnik. Dowiesz się, dlaczego paśnik jest kluczowy dla zdrowia i oszczędności, poznasz różne typy konstrukcji DIY oraz otrzymasz szczegółowe instrukcje, jak krok po kroku stworzyć bezpieczny i funkcjonalny paśnik z palet.

Dlaczego karmienie konia prosto z ziemi to spory wydatek i ryzyko?

Jako właścicielka koni, doskonale wiem, jak kuszące bywa podawanie siana bezpośrednio na ziemię. W końcu to wydaje się takie naturalne, prawda? Jednak z mojego doświadczenia wynika, że to pozorne ułatwienie niesie ze sobą ukryte koszty i, co gorsza, poważne zagrożenia dla zdrowia naszych podopiecznych. Przyjrzyjmy się temu bliżej.

Ile siana i pieniędzy tracisz każdego dnia? Problem marnotrawstwa

Karmienie koni prosto z ziemi to niestety prosta droga do marnotrawstwa. Konie rozrzucają siano, depczą je, a następnie niechętnie jedzą to, co zostało zanieczyszczone. Moje obserwacje i liczne badania pokazują, że w ten sposób możemy tracić nawet 30-50% podawanej paszy! Wyobraź sobie, ile to siana i pieniędzy w skali miesiąca czy roku. Paśnik, choć wymaga początkowego nakładu pracy, bardzo szybko się zwraca, chroniąc nasz portfel przed niepotrzebnymi wydatkami.

Niewidzialni wrogowie w sianie: piasek, błoto i problemy zdrowotne

Kiedy koń je siano z ziemi, nieświadomie spożywa również to, co znajduje się pod nim. Mówię tu o piasku, błocie, a często także o odchodach. Te zanieczyszczenia to niewidzialni wrogowie, którzy mogą prowadzić do bardzo poważnych problemów zdrowotnych. Najgroźniejsza jest chyba kolka piaskowa, która potrafi być śmiertelna. Paśnik skutecznie izoluje siano od podłoża, zapewniając czystą i bezpieczną paszę, co jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego konia.

Jedzenie na akord: jak szybkie pochłanianie paszy szkodzi końskiemu żołądkowi

Konie to zwierzęta, które w naturze spędzają większość dnia na powolnym pobieraniu paszy. Ich układ pokarmowy jest przystosowany do ciągłego, ale niezbyt szybkiego jedzenia. Kiedy koń ma dostęp do dużej ilości siana na ziemi, często pochłania je zbyt łapczywie. To z kolei prowadzi do szybkiego wypełnienia żołądka, niedostatecznego przeżuwania i mniejszej produkcji śliny. A ślina jest przecież naturalnym buforem kwasów żołądkowych! Długotrwałe, szybkie jedzenie może skutkować problemami trawiennymi, wrzodami żołądka i ogólnym dyskomfortem. Paśnik, zwłaszcza ten z kratownicą czy siatką, wymusza na koniu wolniejsze pobieranie paszy, co doskonale naśladuje jego naturalne zachowania i wspiera zdrowie układu pokarmowego.

Zanim zaczniesz budowę fundamenty bezpiecznego paśnika, których nie można ignorować

Zanim chwycisz za piłę i wkrętarkę, musimy sobie jasno powiedzieć: bezpieczeństwo konia jest absolutnym priorytetem. Paśnik, który ma służyć naszym zwierzętom, musi być zaprojektowany i wykonany z najwyższą starannością. Wszelkie oszczędności na materiałach czy pośpiech w pracy mogą mieć tragiczne konsekwencje. Pamiętaj, że koń to silne zwierzę, które potrafi niechcący uszkodzić nawet solidną konstrukcję, jeśli ta ma słabe punkty.

Końskoodporne materiały: co wybrać, a czego unikać jak ognia?

Do budowy paśników najczęściej wykorzystujemy drewno, stal ocynkowaną lub nierdzewną, a czasem także wytrzymałe tworzywa sztuczne. Jeśli decydujesz się na drewno, wybierz solidne, twarde gatunki, które są odporne na warunki atmosferyczne i końskie zęby. Unikaj drewna miękkiego, które łatwo się łamie i tworzy drzazgi. Absolutnie wystrzegaj się materiałów toksycznych, takich jak niektóre rodzaje płyt wiórowych czy drewno impregnowane szkodliwymi chemikaliami (o tym więcej później). Do pracy z drewnem przydadzą się podstawowe narzędzia: piła (ręczna lub elektryczna), wkrętarka, miarka i ołówek.

Zasada nr 1: Zero ostrych krawędzi, wystających śrub i drzazg

To jest dla mnie absolutna podstawa. Każdy element paśnika, z którym koń będzie miał kontakt, musi być dokładnie oszlifowany i zaokrąglony. Ostre krawędzie, wystające śruby, gwoździe czy drzazgi to prosta droga do skaleczeń, otarć, a nawet poważnych kontuzji. Wszystkie wkręty i połączenia powinny być schowane lub tak zabezpieczone, aby koń nie mógł się o nie zaczepić ani ich oblizać. Po zakończeniu budowy, a nawet w trakcie, wielokrotnie sprawdzam konstrukcję, przeciągając dłonią po wszystkich powierzchniach, aby upewnić się, że jest w pełni bezpieczna.

Krytyczny wymiar: jak dobrać rozstaw szczebli, by nie stał się pułapką?

Rozstaw prętów lub szczebli w kratownicy paśnika to jeden z najważniejszych aspektów bezpieczeństwa. Zbyt szeroki otwór może sprawić, że koń utknie w nim głową, a w panice może się poważnie zranić. Zbyt wąski z kolei utrudni mu pobieranie siana. Z mojego doświadczenia wynika, że bezpieczny rozstaw to około 94 mm. Taki wymiar pozwala koniowi swobodnie wyciągać siano, jednocześnie uniemożliwiając mu włożenie głowy czy kopyta. Zawsze dokładnie mierzę i kontroluję ten parametr.

Wysoko czy nisko? Dlaczego pozycja jedzenia ma ogromne znaczenie dla zdrowia konia

Naturalna pozycja jedzenia dla konia to pozycja z opuszczoną głową, naśladująca pasienie się. Taka postawa sprzyja prawidłowemu ścieraniu zębów, ułatwia drenaż dróg oddechowych (co zapobiega problemom z kurzem i wydzieliną) oraz jest korzystna dla kręgosłupa i mięśni szyi. Dlatego osobiście preferuję niskie paśniki, które wymuszają na koniu taką właśnie pozycję. Karmienie z wysokich paśników, choć czasem wygodniejsze dla człowieka, może prowadzić do przeciążeń kręgosłupa szyjnego i problemów z układem oddechowym. Zawsze staram się, aby wysokość paśnika była dostosowana do wzrostu konia, umożliwiając mu swobodne jedzenie z opuszczoną głową.

Jaki typ paśnika DIY będzie strzałem w dziesiątkę dla Twojej stajni?

Decyzja o budowie paśnika to świetny krok, ale jaki model wybrać? Na szczęście, istnieje wiele typów paśników, które można z powodzeniem wykonać samodzielnie. Wybór zależy od kilku czynników: Twoich umiejętności, dostępnych materiałów, budżetu, a także specyfiki Twojej stajni i potrzeb koni. Poniżej przedstawiam przegląd popularnych i sprawdzonych rozwiązań DIY.

Klasyka gatunku: prosty i solidny paśnik skrzyniowy z desek

Paśnik skrzyniowy to prawdziwa klasyka, którą cenię za prostotę i uniwersalność. Możesz go zbudować z solidnych desek, dostosowując wymiary i kształt do swoich potrzeb czy to do boksu, czy na padok. Jego zaletą jest solidność i możliwość łatwej rozbudowy, np. o zadaszenie. To dobry wybór dla osób, które mają podstawowe narzędzia stolarskie i dostęp do dobrej jakości drewna. Pamiętaj, aby wszystkie deski były starannie oszlifowane, a połączenia mocne i bezpieczne.

Eko i ekonomicznie: jak mądrze wykorzystać palety do budowy paśnika?

Paśnik z palet to jedno z najbardziej ekonomicznych i popularnych rozwiązań DIY. Palety są stosunkowo łatwo dostępne, a ich waga zapewnia dobrą stabilność konstrukcji. Kluczowe jest jednak, aby wybrać odpowiednie palety. Zawsze sprawdzam oznaczenia szukaj tych z symbolem HT (Heat Treated), co oznacza, że drewno było poddane obróbce termicznej, a nie chemicznej. Unikaj palet z oznaczeniem MB (Methyl Bromide), gdyż mogły być traktowane toksycznymi środkami. Poza tym, palety wymagają dokładnego przygotowania: czyszczenia, a przede wszystkim starannego szlifowania wszystkich krawędzi, aby wyeliminować drzazgi i ostre punkty.

Paśnik z beczki lub mauzera (IBC) potężne rozwiązanie na padok

Jeśli szukasz rozwiązania o dużej pojemności, idealnego na padok, paśnik wykonany z beczki lub mauzera (zbiornika IBC) może być strzałem w dziesiątkę. Te pojemniki są wyjątkowo trwałe i odporne na warunki atmosferyczne. Oczywiście, wymagają odpowiedniego przygotowania. Przede wszystkim, upewnij się, że pojemnik był używany do przechowywania substancji bezpiecznych dla zwierząt, a następnie dokładnie go wyczyść. Należy również usunąć wszystkie ostre krawędzie powstałe po wycięciu otworów i zapewnić stabilność konstrukcji, np. poprzez obciążenie podstawy. To rozwiązanie sprawdza się, gdy potrzebujemy paśnika, który pomieści dużo siana i wytrzyma trudne warunki zewnętrzne.

Siatka spowalniająca jedzenie: czy to wystarczy jako samodzielny paśnik?

Siatki spowalniające jedzenie, wykonane z wytrzymałego polipropylenu (często bezwęzłowe), to doskonałe narzędzie do kontrolowania tempa pobierania paszy. Mogą występować w formie worków, poduch, a nawet dużych siatek na całe baloty. Ich główną zaletą jest to, że skutecznie wydłużają czas jedzenia, co jest korzystne dla trawienia. Czy jednak mogą stanowić samodzielny paśnik? Moim zdaniem, w większości przypadków są raczej uzupełnieniem. Siatka zawieszona luzem nie zawsze zapobiega marnotrawstwu tak skutecznie jak solidna konstrukcja, a siano może być nadal zanieczyszczane. Idealnie sprawdzają się w połączeniu z innymi typami paśników, gdzie siatka jest integralną częścią konstrukcji, ograniczając dostęp do siana, ale utrzymując je w czystości i porządku.

Budujemy paśnik z palet krok po kroku poradnik dla każdego

Paśnik z palet to popularny i ekonomiczny wybór, który z powodzeniem możesz zbudować samodzielnie. Poniżej przedstawiam szczegółowy poradnik, który krok po kroku przeprowadzi Cię przez ten proces. Pamiętaj, że nawet przy prostych konstrukcjach, precyzja i dbałość o detale są kluczowe dla bezpieczeństwa Twoich koni.

Lista zakupów: jakie palety wybrać i co jeszcze będzie potrzebne?

Zanim zaczniesz, przygotuj wszystkie niezbędne materiały i narzędzia. Dobra organizacja pracy to podstawa sukcesu!

• Palety: 2-3 palety euro, najlepiej z oznaczeniem HT (Heat Treated), co gwarantuje, że nie były traktowane toksycznymi środkami chemicznymi. Upewnij się, że są w dobrym stanie, bez pleśni i uszkodzeń.
• Deski: Kilka dodatkowych desek (np. z innej palety lub nowych) na wzmocnienia i elementy kratownicy.
• Wkręty do drewna: Odporne na warunki atmosferyczne, nierdzewne, o odpowiedniej długości do łączenia elementów.
• Piła: Ręczna lub elektryczna (np. piła szablasta, pilarka tarczowa) do cięcia drewna.
• Wkrętarka: Z odpowiednimi bitami.
• Miarka, ołówek: Do precyzyjnego mierzenia i oznaczania.
• Szlifierka: (np. oscylacyjna) lub papier ścierny o różnej gradacji do dokładnego szlifowania.
• Impregnat do drewna: Nietoksyczny dla zwierząt, odporny na warunki atmosferyczne.
• Opcjonalnie: Siatka na siano o odpowiednim oczku (np. 3x3 cm), zawiasy (jeśli planujesz otwieraną klapę), kółka (jeśli paśnik ma być mobilny).

Krok 1: Bezpieczne przygotowanie palet czyszczenie, szlifowanie i demontaż

To jest etap, którego absolutnie nie wolno pomijać. Od niego zależy bezpieczeństwo i trwałość paśnika.

1. Wybór i kontrola palet: Dokładnie obejrzyj każdą paletę. Upewnij się, że nie ma ostrych, wystających gwoździ czy wkrętów. Szukaj oznaczenia HT. Odrzuć palety z widoczną pleśnią, silnymi zapachami chemicznymi lub znacznymi uszkodzeniami.
2. Czyszczenie: Oczyść palety z brudu, kurzu, pajęczyn. Możesz użyć szczotki, myjki ciśnieniowej lub po prostu wody z mydłem. Pozostaw do całkowitego wyschnięcia.
3. Demontaż (jeśli potrzebny): W zależności od wybranego projektu, może być konieczne częściowe rozłożenie palet na pojedyncze deski. Użyj łomu lub piły, aby ostrożnie rozłączyć elementy, starając się nie uszkodzić drewna.
4. Szlifowanie: To kluczowy etap! Precyzyjnie oszlifuj wszystkie krawędzie i powierzchnie, z którymi koń może mieć kontakt. Usuń wszelkie drzazgi i zaokrąglaj ostre rogi. Użyj szlifierki lub papieru ściernego. Pamiętaj, że nawet najmniejsza drzazga może być problemem.

Krok 2: Składanie solidnej podstawy i ścian bocznych

Teraz czas na montaż głównej konstrukcji paśnika.

1. Podstawa: Zdecyduj, czy Twój paśnik będzie miał pełne dno (np. z jednej palety lub z desek), czy tylko ramę. Zmontuj podstawę, upewniając się, że jest stabilna i równa. Jeśli używasz palety jako dna, możesz ją wzmocnić dodatkowymi deskami.
2. Ściany boczne: Przykręć pionowe elementy, które będą tworzyć ściany paśnika. Możesz użyć kolejnych palet (rozciętych na odpowiednią wysokość) lub pojedynczych desek. Upewnij się, że są one solidnie zamocowane do podstawy i wzajemnie do siebie, tworząc kąty proste.
3. Wzmocnienia: Dodaj wzmocnienia w narożnikach i na łączeniach. Mogą to być kątowniki metalowe (schowane!) lub dodatkowe kawałki drewna. To zapewni konstrukcji trwałość i odporność na nacisk konia.

Krok 3: Montaż kratownicy lub siatki ograniczającej pobieranie siana

Ten element jest kluczowy zarówno dla bezpieczeństwa, jak i efektywności paśnika, ponieważ spowalnia jedzenie i zapobiega marnotrawstwu.

1. Kratownica drewniana: Jeśli decydujesz się na kratownicę z desek, dokładnie wymierz i przytnij deski, zachowując bezpieczny rozstaw około 94 mm. Solidnie przymocuj je do konstrukcji paśnika za pomocą wkrętów, upewniając się, że wszystkie krawędzie są oszlifowane, a wkręty schowane. Kratownica powinna być na tyle solidna, aby koń nie mógł jej zniszczyć.
2. Siatka na siano: Jeśli używasz siatki, naciągnij ją i przymocuj do ramy paśnika. Upewnij się, że siatka jest dobrze napięta, nie ma luzów, w które koń mógłby się zaplątać, i jest solidnie zamocowana. Możesz użyć zszywek tapicerskich lub małych wkrętów z podkładkami, aby ją przytwierdzić.

Krok 4: Ostatnie szlify impregnacja bezpiecznymi środkami i kontrola końcowa

Paśnik jest już prawie gotowy! Teraz czas na wykończenie i ostateczną kontrolę.

1. Impregnacja: Zaimpregnuj całą drewnianą konstrukcję środkiem bezpiecznym dla zwierząt, odpornym na warunki atmosferyczne. To ochroni drewno przed wilgocią, słońcem i grzybami. Podkreślam: musi być to produkt nietoksyczny! Sprawdź etykietę producenta pod kątem bezpieczeństwa dla zwierząt gospodarskich.
2. Kontrola bezpieczeństwa: Po wyschnięciu impregnatu, przeprowadź dokładną kontrolę. Przeciągnij dłonią po wszystkich powierzchniach, szukając ostrych krawędzi, wystających wkrętów, drzazg czy niestabilnych elementów. Usuń wszelkie potencjalne zagrożenia, popraw niedociągnięcia.
3. Stabilność: Upewnij się, że paśnik jest stabilny i koń nie będzie w stanie go przewrócić. Jeśli paśnik jest lekki, możesz go obciążyć (np. kamieniami na dnie) lub zakotwiczyć do podłoża za pomocą szpilek lub kotew.

Najczęstsze błędy przy budowie paśnika ucz się na cudzych potknięciach

Budowanie paśnika to satysfakcjonujące zadanie, ale łatwo popełnić błędy, które mogą zniweczyć nasze wysiłki lub, co gorsza, zagrozić bezpieczeństwu koni. Z mojego doświadczenia wiem, że uczenie się na cudzych potknięciach jest równie cenne, co poznawanie prawidłowych kroków. Pozwala to zaoszczędzić czas, pieniądze i zapewnić naszym zwierzętom to, co najważniejsze bezpieczeństwo.

Błąd #1: Złe wymiary dlaczego za mały, za duży lub za niski paśnik to problem?

Wymiary paśnika są kluczowe, a ich zaniedbanie to częsty błąd.

• Za mały paśnik: Jeśli paśnik jest zbyt mały, konie szybko opróżniają go z siana, co niweczy efekt spowalniania jedzenia. Może też prowadzić do konkurencji między końmi, a nawet walk o dostęp do paszy. Brak miejsca na odpowiednią ilość siana oznacza również częstsze uzupełnianie, co zwiększa naszą pracę.
• Za duży paśnik: Paradoksalnie, zbyt duży paśnik również może być problemem. Może prowadzić do marnotrawstwa, ponieważ koń może wejść do środka, zanieczyszczając siano. Jest też trudniejszy do utrzymania w czystości.
• Za niski/wysoki paśnik: Jak już wspominałam, zbyt niska lub zbyt wysoka konstrukcja wymusza na koniu niezdrową pozycję jedzenia, co może prowadzić do dyskomfortu, problemów z kręgosłupem, a nawet kontuzji. Standardowe wymiary to około 80 cm długości i 40-50 cm szerokości i wysokości dla boksu, a dla padoku 2x2 metry. Zawsze dostosowuję wymiary do wzrostu koni i liczby zwierząt korzystających z paśnika.

Błąd #2: Zapominanie o drenażu jak uniknąć stojącej wody i pleśni w sianie?

Ten błąd jest szczególnie istotny w przypadku paśników zewnętrznych. Brak odpowiedniego drenażu to prosta droga do gromadzenia się wody opadowej w paśniku. Stojąca woda szybko zawilgotnia siano, tworząc idealne środowisko dla rozwoju pleśni i bakterii. Spożywanie spleśniałego siana jest bardzo szkodliwe dla koni i może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, w tym kolek i problemów oddechowych. Aby temu zapobiec, zawsze pamiętam o wykonaniu otworów drenażowych w dnie paśnika lub podniesieniu go na nóżkach, aby woda mogła swobodnie odpływać. Upewniam się też, że paśnik stoi na suchym, dobrze przepuszczalnym podłożu.

Błąd #3: Użycie toksycznych farb i impregnatów ciche zagrożenie dla konia

To jeden z najniebezpieczniejszych błędów, który może mieć długoterminowe konsekwencje dla zdrowia konia. Konie mają tendencję do obgryzania drewna i lizania powierzchni. Użycie toksycznych farb, lakierów czy impregnatów, które nie są przeznaczone do kontaktu ze zwierzętami, jest po prostu nieodpowiedzialne. Substancje chemiczne zawarte w takich produktach mogą być trujące, jeśli zostaną połknięte. Zawsze, ale to zawsze, wybieraj produkty, które są certyfikowane jako bezpieczne dla zwierząt lub przeznaczone do stosowania w miejscach, gdzie mają kontakt z żywnością. Pamiętaj też, że niektóre palety (te z oznaczeniem MB) mogą być impregnowane toksycznym bromkiem metylu, dlatego tak ważne jest wybieranie palet HT.

Paśnik gotowy! Jak teraz mądrze go używać i dbać o niego?

Gratuluję! Twój własnoręcznie zbudowany paśnik jest już gotowy. To świetna inwestycja w zdrowie i dobrostan Twoich koni. Pamiętaj jednak, że sama budowa to dopiero początek. Aby paśnik służył długo i bezpiecznie, kluczowe jest jego właściwe użytkowanie i regularna konserwacja. Podzielę się z Tobą moimi praktycznymi wskazówkami.

Gdzie ustawić paśnik na padoku, aby uniknąć błota i ułatwić sobie pracę?

Lokalizacja paśnika ma ogromne znaczenie, zwłaszcza na padoku.

• Unikanie błota: Zawsze staram się ustawiać paśnik na suchym, utwardzonym podłożu. Jeśli to niemożliwe, wybieram miejsce, gdzie woda łatwo odpływa, np. na niewielkim wzniesieniu. Możesz również rozważyć wysypanie pod paśnikiem warstwy żwiru lub ułożenie specjalnych mat, aby zapobiec tworzeniu się błota.
• Dostępność: Paśnik musi być łatwo dostępny dla koni, ale także dla Ciebie! Pomyśl o tym, jak będziesz uzupełniać siano i czyścić paśnik. Unikaj miejsc trudno dostępnych, gdzie musiałbyś przedzierać się przez błoto czy inne przeszkody.
• Mobilność: Jeśli Twój paśnik jest mobilny (np. na kółkach lub przystosowany do przemieszczania ciągnikiem), wykorzystaj to! Regularne przesuwanie paśnika po padoku pomaga równomiernie rozłożyć nacisk na glebę i zapobiega nadmiernemu wydeptywaniu jednego miejsca. To również ułatwia zarządzanie pastwiskiem i utrzymanie higieny.
• Liczba koni: Jeśli masz więcej niż jednego konia, upewnij się, że masz wystarczającą liczbę paśników lub odpowiednio duży paśnik, aby uniknąć konkurencji i stresu podczas jedzenia. Zasada jest taka, że każdy koń powinien mieć swobodny dostęp do paszy.

Jak zachęcić nieufnego konia do korzystania z nowej "stołówki"?

Niektóre konie są z natury nieufne wobec nowości. Nie martw się, jeśli Twój koń początkowo podchodzi do paśnika z rezerwą. Oto kilka sprawdzonych sposobów, aby go zachęcić:

• Stopniowe wprowadzanie: Na początku umieść trochę siana obok paśnika, a następnie stopniowo przenoś je do środka. Koń musi mieć czas, aby oswoić się z nowym obiektem.
• Znajome zapachy: Możesz posypać paśnik odrobiną ulubionego przysmaku konia garścią owsa, suszonych ziół czy kawałkami marchewki. Znajomy, przyjemny zapach może pomóc przełamać lody.
• Cierpliwość: Pamiętaj, że każdy koń jest inny. Niektóre zaadaptują się od razu, inne potrzebują więcej czasu. Bądź cierpliwa i nie zmuszaj konia.
• Pozytywne skojarzenia: Zawsze uzupełniaj paśnik w spokojnej, pozytywnej atmosferze. Koń powinien kojarzyć go z czymś przyjemnym i bezpiecznym.

Przeczytaj również: Suplementy dla koni dla ludzi? Prawda o ryzyku i obalanych mitach

Regularne czyszczenie prosty nawyk, który zapobiega chorobom

To jest absolutnie kluczowe dla zdrowia Twoich koni. Regularne czyszczenie paśnika to prosty nawyk, który zapobiega wielu chorobom.

• Usuwanie resztek: Codziennie, a najlepiej kilka razy dziennie, usuwaj resztki siana, które wypadły z paśnika, odchody i inne zanieczyszczenia. Zanieczyszczone siano nie tylko jest marnotrawstwem, ale także siedliskiem bakterii i pleśni.
• Mycie: Okresowo, w zależności od potrzeb i warunków pogodowych, myj paśnik wodą. Jeśli to możliwe i bezpieczne dla materiału, możesz użyć łagodnego detergentu, a następnie dokładnie spłukać. Upewnij się, że paśnik jest suchy, zanim ponownie włożysz do niego siano.
• Kontrola stanu: Podczas czyszczenia regularnie sprawdzaj, czy nie pojawiły się nowe ostre krawędzie, uszkodzenia, pęknięcia czy oznaki pleśni na drewnie. Wczesne wykrycie i naprawa problemów zapobiegnie poważniejszym uszkodzeniom i zagrożeniom dla koni.

Pamiętaj, że czystość paśnika ma bezpośredni wpływ na zdrowie układu oddechowego i pokarmowego koni. To mały wysiłek, który przynosi ogromne korzyści.